Αλλαγή, μετασχηματισμός ή Ευέλικτος Μετασχηματισμός;

«Τα είδη που επιβιώνουν, δεν είναι, ούτε τα πιο δυνατά, ούτε τα πιο έξυπνα. Είναι αυτά που προσαρμόζονται πιο εύκολα στις αλλαγές», Δαρβίνος.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ AGILE

Πολλοί πιστεύουν ότι το AGILE ξεκίνησε με το Agile Manifesto (http://agilemanifesto.org/), 2001. Άλλοι πιστεύουν ότι το AGILE έχει σχέση μόνο με την ανάπτυξη software. Όμως η ευελιξία (AGILE ή AGILITY) είναι τόσο παλιό όσο το ανθρώπινο είδος.

“It is not the strongest of the species that survives, not the most intelligent that survives. It is the one that is the most adaptable to change.”

AGILE and SCRUM as Organizational «Change and Transformational» Agents

Οι οργανισμοί παγκοσμίως συνήθως κάνουν δύο πράγματα: 1) Business As Usual (BAU) (καθημερινότητα) ή  2) Projects (Έργα). Τα projects σε κάθε οργανισμό, ιδιωτικό ή δημόσιο, είναι ο μόνος τρόπος για την υλοποίηση των αλλαγών (changes) σε επίπεδο οργανισμού και την υλοποίηση της στρατηγικής (strategy) της εταιρείας.

Τα projects είναι ο μηχανισμός που μετακινεί τον οργανισμό από την σημερινή κατάσταση (CURRENT STATE ή AS IS) στην μελλοντική κατάσταση (FUTURE STATE ή TO BE). Η απόσταση που υπάρχει μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων ονομάζεται διάκενο ή χάσμα (GAP).

Σχεδόν όλοι οργανισμοί είναι χωρισμένοι σε διευθύνσεις (functional areas ή divisions ή departments) που λειτουργούν συνήθως ως απομονωμένες μονάδες (silos)  με την χρήση ιεραρχικού μοντέλου διοίκησης (hierarchical management). Η ιεραρχική διοίκηση ενός οργανισμού εφαρμόζει το  “chain of command” ή “push management” ώστε να γίνει εφαρμογή των αποφάσεων της διοίκησης και η υλοποίηση αυτών από τα κατώτερα κλιμάκια της εταιρείας.

Τα ιεραρχικά μοντέλα διοίκησης (push management ή chain of command), η εναλλαγή περιβάλλοντος (context switching), η σπατάλη (waste), και η πολυεπεξεργασία (multitasking) υπάρχει σε όλους τους οργανισμούς δημιουργώντας σημαντικά έως ανυπέρβλητα θέματα.

To AGILE και το SCRUM φαίνεται ότι είναι από τις λίγες προσεγγίσεις παγκοσμίως που μπορούν να λειτουργήσουν ως CHANGE and TRANSFORMATIONAL agents. Έτσι το AGILE και το SCRUM μπορούν να μετασχηματίσουν κάθε οργανισμό, να βοηθήσουν στην καλύτερη λήψη αποφάσεων, να μειώσουν το context switching, να βοηθήσουν στην απαλοιφή του waste και να οδηγήσουν στην αποφυγή του multitasking.

Οι παραπάνω λόγοι οδήγησαν τον Stephen Denning, συγγραφέα των «The Leaders Guide to Radical Management» και «The Leader’s Guide to Storytelling», να δηλώσει στο Forbes: «Scrum Is A Major Management Discovery… Εάν υπήρχε βραβείο Nobel για το Management, αυτό θα έπρεπε να δοθεί στους Jeff Sutherland, Ken Schwaber και Mike Cohn για τη συνεισφορά τους και την ανακάλυψη της Scrum».

Στοιχεία Εκδήλωσης

Ημερομηνία εκδήλωσης:	Σάββατο 17/3/3018, 9:30 – 14:00
Τίτλος εκδήλωσης:	“AGILE and SCRUM as Organizational «Change and Transformational» Agents”
Τύπος εκδήλωσης:	Interactive session
Χώρος εκδήλωσης:	Πανεπιστήμιο Πειραιώς
Αίθουσα εκδήλωσης:	Κεντρικό Αμφιθέατρο Πανεπιστημίου Πειραιώς στο ισόγειο
Διαθέσιμες θέσεις:	Η χωρητικότητα είναι 300+ άτομα
Συμμετοχή:	ΔΩΡΕΑΝ με ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΓΓΡΑΦΗ εδώ…
PDUs:	Για πιστοποιημένους PMPs, PMI-ACPs, PMI-PBAs, PgMPs, κλπ θα δοθούν 4 PDUs
Ομιλητές:	Prof. Νικήτας Ασημακόπουλος και Θεοφάνης Γιώτης

Scrum as an Organizational Change Agent

Σύμφωνα με τον golden circle του Simon Sinek,  σε κάθε έργο απαντούμε σε 3 ερωτήσεις: WHY, HOW, WHAT. To WHY είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιος κάνει το project. Το WHAT είναι το τι τελικά παράγεις (παραδοτέο / deliverable). Τέλος το HOW είναι το πώς παράγεις τα παραδοτέα (project management).

Η Scrum είναι η ποιο απλή ιδέα στον πλανήτη για το πώς να κάνεις manage οτιδήποτε: «βρες τι πρέπει να κάνεις και κάντο γρήγορα (fast delivery!)» και ασχολείται με το HOW. Οι μικροί κύκλοι στους οποίους δημιουργούμε παραδοτέα (deliverables) στην Scrum, έχουν διάρκεια από 1 έως 4 βδομάδες και ονομάζονται Sprints.

Όσοι οργανισμοί ξεκινάνε να υλοποιούν Scrum, στην αρχή νομίζουν θα καταργήσουν το παραδοσιακό Project Management. Όμως το Scrum και το Project Management είναι συμπληρωματικά. Το project management ασχολείται κυρίως με το τι θα παραδώσουμε, τα χρονοδιαγράμματα, το κόστος (scope, time, cost, quality). Αντίθετα το Scrum ασχολείται κυρίως με το πώς θα γίνει η παραγωγή των παραδοτέων (how) σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση (μέσα στα sprints δηλαδή).

Οι περισσότερες εταιρείες που ξεκινούν με την Scrum εστιάζουν στο delivery (παραδοτέα στο τέλος του κάθε sprint) γιατί θεωρούν ότι η Scrum έχει να κάνει με το “project delivery”. Αλλά τελικά το Scrum έχει να κάνει με την “διαχείριση της αλλαγής” (change management). Και ένας καλός Scrum coach μπορεί να προετοιμάσει την εταιρεία για αποδοχή των “on-going changes” που παραδίδει σε τακτά χρονικά διαστήματα (sprints) η Scrum. Με τη σωστή εκπαίδευση και καθοδήγηση οι εταιρείες επιταχύνουν την παραγωγή των παραδοτέων. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο βιβλίο του Jeff Sutherland (co–author της Scrum) που κυκλοφόρησε στις 30.9.2014 τιτλοφορείται: «Scrum: The Art of Doing Twice the Work in Half the Time».

Αυτοί οι λόγοι πιθανώς να οδήγησαν τονStephen Denning, συγγραφέα των «The Leaders Guide to Radical Management» και «The Leader‘s Guide to Storytelling» να δηλώσει: «Εάν υπήρχε βραβείο Nobel για το Management, αυτό θα έπρεπε να δοθεί στους Jeff Sutherland, Ken Schwaber, και Mike Cohn για την συνεισφορά τους στην ανακάλυψη της Scrum!»

Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας των εταιρειών που βασίζονται στο αναλυτικό planning, η Scrum διαχειρίζεται τα requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!». Η Scrum βασίζεται σε 3 πυλώνες: 1) Transparency (Διαφάνεια), 2) Inspection (Επιθεώρηση) και 3) Adaptation (Προσαρμογή)

Στην Scrum λέμε ότι η “η διαφάνεια έχει ουδέτερη αξία”. Αυτό που έχει τεράστια αξία είναι το τι κάνεις για αυτά που αποκαλύπτει η διαφάνεια. Για παράδειγμα, στο τέλος ενός sprint (sprint retrospective), ανακαλύπτουμε ότι κάτι δεν πήγε καλά με μια τεχνολογία που χρησιμοποιήσαμε. Αυτό από μόνο του δεν προσθέτει αξία. Προσθήκη αξίας γίνεται όταν συζητήσουμε το πώς θα βελτιώσουμε στο μέλλον την χρήση της τεχνολογίας. Η συνεχής και συνεπής εφαρμογή της Scrum βοηθάει τους οργανισμούς να γίνουν “the best product development and management organization in its market”.

Πολλές όμως εταιρείες παραπαίουν όταν η Scrum ακουμπάει θέματα όπως η κουλτούρα, η στρατηγική, το management και αποφασίζουν να τροποποιήσουν την Scrum ή το χειρότερο να αγνοήσουν αυτά που αποκαλύπτει η Scrum.

H Scrum μοιάζει με έναν καθρέπτη μπροστά τον οποίο καθόμαστε γυμνοί με όλα τα φώτα ανάμενα. Όταν ρωτήσουμε τους εαυτούς μας «Πως καταντήσαμε έτσι», ο καθρέπτης δεν λέει ψέματα, απλώς δείχνει το AS IS. Όμως ο καθρέπτης δεν προσθέτει αξία. Αυτό που προσθέτει αξία είναι το πώς θα επιλέξουμε να αντιμετωπίσουμε αυτά που δείχνει ο καθρέπτης και δεν μας ικανοποιούν. Η χειρότερη προσέγγιση πάντως είναι να κρύψουμε τον καθρέπτη… Και όμως πολλές εταιρείες επιλέγουν να κρύβουν τον «καθρέπτη» θεωρώντας ότι έτσι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που έβγαλε στην επιφάνεια η Scrum.

Άραγε πότε τελειώνει η υλοποίηση αλλαγών σε έναν οργανισμό με την Scrum; Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: το “continuous improvement” δεν τελειώνει ποτέ!!!

Έτσι, η απάντηση της ερώτησης «τι κάνει ο Scrum Master σε έναν οργανισμό» είναι εξαιρετικά απλή: “O Scrum Master είναι change agent και βοηθάει στην βελτίωση του οργανισμού».

SCRUM your Live: “The Best Engineering is the Simplest Engineering!”

Αλλά τι είναι η Scrum. Η ποιο απλή ιδέα στον πλανήτη: «βρες τι πρέπει να κάνεις και κάνε fast delivery!». Αυτοί οι μικροί κύκλοι για την δημιουργία παραδοτών στην Scrum έχουν διάρκεια από 1 έως 4 βδομάδες και ονομάζονται Sprints. Το πρόβλημα όμως της υλοποίησης σε εταιρικό επίπεδο της πιο απλής ιδέας στον πλανήτη είναι ότι το management των εταιρειών θα πρέπει να ξεχάσει αυτά που διδάχτηκε στα business schools και περιγράφονται σχεδόν σε όλα τα βιβλία management. Το “command and control” είναι μια από αυτές τις αρχές.

Εδώ αι 15 χρόνια, πάρα πολλά teams που χρησιμοποίησαν την Scrum, κυρίως στον χώρο της πληροφορικής, και τηλεπικοινωνιών αύξησαν την παραγωγικότητά τους έως και 400%. Όταν εταιρείες όπως η Salesforce.com άρχισαν να χρησιμοποιούν μαζικά την Scrum, βελτίωσαν τα οικονομικά τους αποτελέσματα σημαντικά με πάνω από 40% ετήσια αύξηση.

«Εάν υπήρχε βραβείο Nobel για το Management, αυτό θα έπρεπε να δοθεί στους Jeff Sutherland, Ken Schwaber, και Mike Cohn για την συνεισφορά τους στην ανακάλυψη της Scrum!» Stephen Denning, συγγραφέας των «The Leaders Guide to Radical Management» και «The Leader’s Guide to Storytelling».

Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας των εταιρειών που βασίζεται στο αναλυτικό planning (plan your work, work your plan), η Scrum, σαν Agile μεθοδολογία, είναι μια ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (iterative method) για καθορισμό των απαιτήσεων (requirements) με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!».

Η Scrum δεν είναι ένα set από εργαλεία αλλά ασχολείται με τον θεμελιώδη τρόπο με τον οποίο χειριζόμαστε την εργασία και ενσωματώνει νέο τρόπο «thinking, speaking, και acting» στον εργασιακό χώρο για όλους, διοίκηση και εργαζόμενους. Γενικά η Scrum βασίζεται στην δημιουργία cross functional teams που εργάζονται full time πάνω στο έργο και είναι empowered για την λήψη αποφάσεων. Σε αυτές τις ομάδες υπάρχει πλήρης διαφάνεια και η εμπιστοσύνη (trust) είναι κυρίαρχο στοιχείο.

Πολλοί πιστεύουν ότι η Scrum και οι άλλες Agile προσεγγίσεις (AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, XP, Crystal, Lean, MSF) είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένες με τα software projects. Πιθανώς γιατί το Agile Manifesto που δημοσιεύτηκε το 2001 είχε να κάνει αποκλειστικά με software development.

Όμως τόσο ή Scrum όσο και το Agile Project Management ΔΕΝ είναι μόνο για software projects. Είναι για κάθε τύπο από project και προσέγγιση όπου το φυσικό αντικείμενο δεν είναι πλήρως καθορισμένο ή απαιτείται συχνή παράδοση φυσικού αντικειμένου στον πελάτη (εσωτερικό ή εξωτερικό).

Τόσο η Scrum όσο και άλλες Agile προσεγγίσεις χωρίζουν το έργο Sprints διάρκειας από 1 έως 4 βδομάδες. Μέσα στα sprints η ομάδα υλοποιεί και παραδίδει σταδιακά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος του έργου. Εκτός από την ομάδα (team) που δουλεύει 100% πάνω στο project (απαγορεύεται το multi–tasking), υπάρχει ο product owner ρόλος που είναι υπεύθυνος για τις απαιτήσεις (requirements) και το business value του project. Τέλος υπάρχει ο Scrum Master ρόλος (servant leader) που εξασφαλίζει ότι η ομάδα είναι αποδοτική και παραγωγική και ‘κουβαλάει’ ‘νερό και φαγητό’ στην ομάδα.

Πρόσφατα η Lockheed Martin χρησιμοποιώντας την προσέγγιση Scrum ανέθεσε σε 200 μηχανικούς της να δημιουργήσουν ένα αυτοκίνητο μέσα σε μια μόνη ημέρα που θα καταναλώνει 1 γαλόνι καυσίμου ανά 100 μίλια (4 λίτρα για 160 Km) . Αυτοί οι μηχανικοί δούλευαν σε «top secret military space systems» και δεν ήξεραν τίποτε για το πώς κατασκευάζεται ένα αυτοκίνητο. Όμως τα κατάφεραν χρησιμοποιώντας ένα prototype που έχει δημιουργήσει η εταιρεία WIKISPEED.

Σαν συμπέρασμα θα πρέπει να κρατήσουμε το γεγονός ότι η Scrum βλέπει από άλλη σκοπιά την καθημερινή εργασίας μας, και από ότι φαίνεται, με εκπληκτικά θετικά αποτελέσματα.

SCRUM: Η πιο απλή ιδέα στον πλανήτη που άλλαξε τα πάντα στο Management!

«Εάν υπήρχε βραβείο Nobel για το Management, αυτό θα έπρεπε να δοθεί στους Jeff Sutherland, Ken Schwaber, και Mike Cohn για την συνεισφορά τους στην ανακάλυψη της Scrum!» Stephen Denning, συγγραφέας των «The Leaders Guide to Radical Management» και «The Leader’s Guide to Storytelling».

Εδώ αι 15 χρόνια, πάρα πολλά teams που χρησιμοποίησαν την Scrum, κυρίως στον χώρο της πληροφορικής, αύξησαν την παραγωγικότητά τους έως και 400%. Όταν εταιρείες όπως η Salesforce.com άρχισαν να χρησιμοποιούν μαζικά την Scrum, βελτίωσαν τα οικονομικά τους αποτελέσματα σημαντικά με πάνω από 40% ετήσια αύξηση.

Αλλά τι είναι η Scrum. Η ποιο απλή ιδέα στον πλανήτη: «βρες τι θέλουν οι πελάτες και κάνε fast delivery σε αυτούς σύντομα!». Αυτοί οι μικροί κύκλοι στην Scrum έχουν διάρκεια από 1 έως 4 βδομάδες και ονομάζονται Sprints. Το πρόβλημα όμως της υλοποίησης σε εταιρικό επίπεδο της πιο απλής ιδέας στον πλανήτη είναι ότι το management των εταιρειών θα πρέπει να ξεχάσει αυτά που διδάχτηκε στα business schools και περιγράφονται σχεδόν σε όλα τα βιβλία management. Το “command and control” είναι μια από αυτές τις αρχές.

Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας των εταιρειών που βασίζεται στο αναλυτικό planning (plan your work, work your plan), η Scrum που είναι μια Agile μεθοδολογία που είναι μια ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (iterative method) για να καθορίσουμε τα product requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!».

Η Scrum δεν είναι ένα set από εργαλεία αλλά ασχολείται με τον θεμελιώδη τρόπο με τον οποίο χειριζόμαστε την εργασία και ενσωματώνει νέο τρόπο «thinking, speaking, και acting» στον εργασιακό χώρο για όλους, διοίκηση και εργαζόμενους. Γενικά η Scrum βασίζεται στην δημιουργία cross functional teams που εργάζονται full time πάνω στο έργο και είναι empowered για την λήψη αποφάσεων. Σε αυτές τις ομάδες υπάρχει πλήρης διαφάνεια και η εμπιστοσύνη (trust) είναι κυρίαρχο στοιχείο.

Πολλοί πιστεύουν ότι η Scrum και οι άλλες Agile προσεγγίσεις [AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, eXtreme Programming (XP), Crystal, Lean, Microsoft Solutions Framework (MSF)] είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένες με τα software projects. Πιθανώς γιατί το Agile Manifesto που δημοσιεύτηκε το 2001 από 17 άτομα είχε να κάνει αποκλειστικά με software development. Όμως τόσο ή Scrum όσο και το Agile Project Management ΔΕΝ είναι μόνο για software projects. Είναι για κάθε τύπο από project και προσέγγιση όπου το φυσικό αντικείμενο δεν είναι πλήρως καθορισμένο ή απαιτείται συχνή παράδοση φυσικού αντικειμένου στον πελάτη (εσωτερικό ή εξωτερικό).

Τόσο η Scrum όσο και άλλες Agile προσεγγίσεις χωρίζουν το έργο Sprints διάρκειας από 1 έως 4 βδομάδες. Μέσα στα sprints η ομάδα υλοποιεί και παραδίδει σταδιακά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος του έργου. Εκτός από την ομάδα (team) που δουλεύει 100% πάνω στο project (απαγορεύεται το multi–tasking), υπάρχει ο product owner ρόλος που είναι υπεύθυνος για τις απαιτήσεις (requirements) και το business value του project. Τέλος υπάρχει ο Scrum Master ρόλος (servant leader) που εξασφαλίζει ότι η ομάδα είναι αποδοτική και παραγωγική και ‘κουβαλάει’ ‘νερό και φαγητό’ στην ομάδα.

Πρόσφατα η Lockheed Martin χρησιμοποιώντας την προσέγγιση Scrum ανέθεσε σε 200 μηχανικούς της να δημιουργήσουν ένα αυτοκίνητο μέσα σε μια μόνη ημέρα που θα καταναλώνει 1 γαλόνι καυσίμου ανά 100 μίλια (4 λίτρα για 160 Km) . Αυτοί οι μηχανικοί δούλευαν σε «top secret military space systems» και δεν ήξεραν τίποτε για το πώς κατασκευάζεται ένα αυτοκίνητο. Όμως τα κατάφεραν χρησιμοποιώντας ένα prototype που έχει δημιουργήσει η εταιρεία WIKISPEED.

Σαν συμπέρασμα θα πρέπει να κρατήσουμε το γεγονός ότι η Scrum βλέπει από άλλη σκοπιά την καθημερινή εργασίας μας, και από ότι φαίνεται, με εκπληκτικά θετικά αποτελέσματα.

AGILE as an Organizational Change Agent

Σύμφωνα με τον golden circle του Simon Sinek,  στην ζωή μας απαντούμε σε 3 ερωτήσεις: WHY, HOW, WHAT. To WHY είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιος κάνει κάτι (project ή operations). Το WHAT είναι το τι τελικά παράγεις (παραδοτέο / deliverable). Τέλος το HOW είναι το πώς παράγεις τα παραδοτέα (project management).

To Agile αποτελείται από πολλές επιμέρους μεθοδολογίες όπως: AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, XP, Crystal, Lean,SCRUM, MSF, κλπ. Η SCRUM όμως είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη και είναι η ποιο απλή ιδέα στον πλανήτη για το πώς να κάνεις manage οτιδήποτε: «βρες τι πρέπει να κάνεις και κάντο γρήγορα (fast delivery!)». Οι μικροί κύκλοι στους οποίους δημιουργούμε παραδοτέα (deliverables) στην SCRUM, έχουν διάρκεια από 1 έως 4 βδομάδες και ονομάζονται Iterations ή Sprints.

Όσοι οργανισμοί ξεκινάνε να υλοποιούν Agile, στην αρχή νομίζουν θα καταργήσουν το παραδοσιακό Project Management. Όμως το SCRUM και το Project Management είναι συμπληρωματικά. Το project management ασχολείται κυρίως με το τι θα παραδώσουμε, τα χρονοδιαγράμματα, το κόστος (scope, time, cost, quality). Αντίθετα το SCRUM ασχολείται κυρίως με το πώς θα γίνει η παραγωγή των παραδοτέων (how) σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση (μέσα στα iterations/sprints δηλαδή).

Οι περισσότερες εταιρείες που ξεκινούν με την SCRUM εστιάζουν στο delivery (παραδοτέα στο τέλος του κάθε sprint) γιατί θεωρούν ότι η SCRUM έχει να κάνει με το “project delivery”. Αλλά τελικά το SCRUM έχει να κάνει με την “διαχείριση της αλλαγής” (change management). Και ένας καλός SCRUM coach μπορεί να προετοιμάσει την εταιρεία για αποδοχή των “on-going changes” που παραδίδει σε τακτά χρονικά διαστήματα (sprints) η SCRUM. Με τη σωστή εκπαίδευση και καθοδήγηση οι εταιρείες επιταχύνουν την παραγωγή των παραδοτέων. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο βιβλίο του Jeff Sutherland (co–author της SCRUM) που κυκλοφόρησε στις 30.9.2014 τιτλοφορείται: «SCRUM: The Art of Doing Twice the Work in Half the Time».

Αυτοί οι λόγοι πιθανώς να οδήγησαν τονStephen Denning, συγγραφέα των «The Leaders Guide to Radical Management» και «The Leader‘s Guide to Storytelling» να δηλώσει: «Εάν υπήρχε βραβείο Nobel για το Management, αυτό θα έπρεπε να δοθεί στους Jeff Sutherland, Ken Schwaber, και Mike Cohn για την συνεισφορά τους στην ανακάλυψη της SCRUM!»

Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας των εταιρειών που βασίζονται στο αναλυτικό planning, η SCRUM διαχειρίζεται τα requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!». Η SCRUM βασίζεται σε 3 πυλώνες: 1) Transparency (Διαφάνεια), 2) Inspection (Επιθεώρηση) και 3) Adaptation (Προσαρμογή)

Στην SCRUM λέμε ότι η “η διαφάνεια έχει ουδέτερη αξία”. Αυτό που έχει τεράστια αξία είναι το τι κάνεις για αυτά που αποκαλύπτει η διαφάνεια. Για παράδειγμα, στο τέλος ενός sprint (sprint retrospective), ανακαλύπτουμε ότι κάτι δεν πήγε καλά με μια τεχνολογία που χρησιμοποιήσαμε. Αυτό από μόνο του δεν προσθέτει αξία. Προσθήκη αξίας γίνεται όταν συζητήσουμε το πώς θα βελτιώσουμε στο μέλλον την χρήση της τεχνολογίας. Η συνεχής και συνεπής εφαρμογή της SCRUM βοηθάει τους οργανισμούς να γίνουν “the best product development and management organization in its market”.

Πολλές όμως εταιρείες παραπαίουν όταν η SCRUM ακουμπάει θέματα όπως η κουλτούρα, η στρατηγική, το management και αποφασίζουν να τροποποιήσουν την SCRUM ή το χειρότερο να αγνοήσουν αυτά που αποκαλύπτει η SCRUM.

H SCRUM μοιάζει με έναν καθρέπτη μπροστά τον οποίο καθόμαστε γυμνοί με όλα τα φώτα ανάμενα. Όταν ρωτήσουμε τους εαυτούς μας «Πως καταντήσαμε έτσι τελικά;;;», ο καθρέπτης δεν λέει ψέματα, απλώς δείχνει το AS IS. Όμως ο καθρέπτης δεν προσθέτει αξία. Αυτό που προσθέτει αξία είναι το πώς θα επιλέξουμε να αντιμετωπίσουμε αυτά που δείχνει ο καθρέπτης και δεν μας ικανοποιούν. Η χειρότερη προσέγγιση πάντως είναι να κρύψουμε τον καθρέπτη… Και όμως πολλές εταιρείες επιλέγουν να κρύβουν τον «καθρέπτη» θεωρώντας ότι έτσι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που έβγαλε στην επιφάνεια η SCRUM.

Άραγε πότε τελειώνει η υλοποίηση αλλαγών σε έναν οργανισμό με την SCRUM; Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: το “continuous improvement” δεν τελειώνει ποτέ!!!

Έτσι, η απάντηση της ερώτησης «τι κάνει ο SCRUM Master σε έναν οργανισμό» είναι εξαιρετικά απλή: “O SCRUM Master είναι change agent και βοηθάει στην βελτίωση του οργανισμού».

Ο Θεοφάνης Γιώτης (MSc, Ph.D. C., PMP, PMI-ACP, CTT+, PRINCE2 Practitioner, CSM, CSP) διοικεί έργα και προγράμματα έργων στην περιοχή EMEA από το 1987. Είναι Agile Coach, Εισηγητής, Σύμβουλος, Συγγραφέας, Εκπαιδευτής, Επιχειρηματίας και senior Project/Program Manager. Είναι Διευθύνων Σύμβουλος της ITEC-CONSULTING (12PM Consulting) από το 1988, και πρώτος Πρόεδρος του Greek Chapter of Project Management Institute (PMI-GREECE) 2004-2014. Διδάσκει ICT, Project, Program και Portfolio Management σε μεταπτυχιακό επίπεδο σε 4 πανεπιστήμια. Email: Theofanis.Giotis@12pm.eu, LinkedIn: www.linkedin.com/in/TheofanisGiotis

Agile ή Παραδοσιακή προσέγγιση στο Management;

Πείτε σε κάποιον ανώτερό σας ότι δεν είναι ευέλικτος (Agile) και έχετε μπλέξει αμέσως. Θα γίνει έξαλλος μαζί σας και θα δώσει εντολή, είτε να σας απολύσουν, είτε να φωνάξουν τον ψυχίατρο.

Τα 5 functions του management σύμφωνα με τους Koontz and O’Donnel είναι: Planning, Organizing, Staffing, Directing and Controlling. Έτσι Η παραδοσιακή προσέγγιση στο Management βασίζεται κυρίως στην «plan driven approach» αυτό που ονομάζουμε «plan your work, work your plan». Γνωρίζοντας εκ’ των προτέρων του τι θα κάνουμε στις εταιρείες μας, προγραμματίζουμε πολύ νωρίς τις εργασίες και μετά εκτελούμε το πλάνο μας κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις που απαιτούνται. Τυπικό παράδειγμα το «στρατηγικό πλάνο πενταετίας».

Στην απέναντι πλευρά του management έχουμε την ευέλικτη προσέγγιση (Agile) – αυτό που λέμε στα Ελληνικά «βλέποντας και κάνοντας». Σε πάμπολλες περιπτώσεις δεν μπορείς να κάνεις αναλυτικό πλάνο. Στην ανάπτυξη νέων προϊόντων για παράδειγμα είναι σχεδόν αδύνατο να κάνεις πλάνο για το τι ακριβώς θα κάνεις γιατί είναι σαν να προγραμματίζεις το άγνωστο (planning the unknown). Επομένως το Agile σε βοηθά να προσαρμόζεις τις στρατηγικές σου ανά περίπτωση. Ο στρατηγός Dwight David Eisenhower είχε δηλώσει: “Plans are useless, but planning is indispensable.”

Στον κόσμο των επιχειρήσεων συχνά εφαρμόζουμε θεραπείες που είναι χειρότερες από την ασθένεια. Η ασθένεια «plan driven» είχε σαν αποτέλεσμα κάτι που κάναμε να διαρκεί για πάντα γιατί το πλάνο δεν εφαρμοζόταν ποτέ και οι αλλαγές ήταν καθημερινότητα. Τότε εμφανίστηκαν οι σύμβουλοι με την ευέλικτη προσέγγιση (Agile) που είδαν ευκαιρία να βγάλουν χρήματα και να γράψουν βιβλία. Έτσι αποκτήσαμε ένα άλλο πρόβλημα όπου και πάλι τα πράγματα διαρκούν για πάντα. Με την Agile προσέγγιση ήμαστε πιο ευέλικτοι όταν συλλέγουμε απαιτήσεις για την υλοποίηση αλλά σε βάρος την ποιότητας και της προβλεψιμότητας.

Η λέξη agile έχει καταντήσει να είναι συνώνυμο του καλού. Οπότε εάν πεις σε κάποιον ότι δεν είναι καλός, σημαίνει αυτόματα ότι είναι κακός. Η Agile προσέγγιση όπως την γνωρίζουμε σήμερα βασίζεται στο «Agile Manifesto» που μοιάζει με την Αγία Γραφή. Πολλοί την γνωρίζουν, λιγότεροι την διαβάζουν από την αρχή μέχρι το τέλος, και ελάχιστοι την εφαρμόζουν πιστά. Πολλοί οργανισμοί υλοποιούν Agile προσεγγίσεις όχι γιατί εφαρμόζουν πιστά το «Agile Manifesto» αλλά επειδή έχουν συχνά παραδοτέα σε αντίθεση με την παραδοσιακή προσέγγιση που δίδει παραδοτέα μετά από μεγάλο διάστημα και τα πράγματα γίνονται σειριακά (waterfall).

Ότι συμβαίνει στην διοίκηση μιας εταιρείας με παραδοσιακές και ευέλικτες προσεγγίσεις, συμβαίνει και στα έργα (projects). Απλώς τα έργα έχουν αρχή, μέση και τέλος. Άρα το general management ασχολείται με το business as usual (BAU) της εταιρείας που δεν τελειώνει ποτέ και το project management ασχολείται με τα έργα που έχουν έναρξη και λήξη.

Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη; Δεν υπάρχει καλή και καλή προσέγγιση. Τα πάντα εξαρτώνται από την φύση της εταιρείας ή του έργου. Όταν τα πάντα είναι προβλέψιμα, τότε η παραδοσιακή μέθοδος (plan driven) είναι η συνιστώμενη. Εάν όμως τα «πάντα ρει», τότε ευέλικτη μέθοδος (Agile) είναι η προτεινόμενη. Στις πιο πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούμε το AgiWater (Agile και Waterfall μαζί).

Ref: Oleg Vishnepolsky, Global CTO at DailyMail Online and www.metro.co.uk

Τα Agile Projects, ΔΕΝ χρειάζονται εκτιμήσεις. Χρειάζονται BUDGET!

Κάθε project που γίνεται πάνω στον πλανήτη ξεκινά πάντα με μια ερώτηση: «Πόσο θα κοστίσει και πότε τελειώσει;». Ακόμη και έργα που είναι ακόμη στο conceptual design, αντιμετωπίζουν το ίδιο θέμα. Κάποιος stakeholder μέσα στην εταιρεία θα θελήσει να μάθει το κόστος του έργου και την διάρκειά του ακόμη και στην περίπτωση που οι απαιτήσεις και οι προδιαγραφές είναι σε “high level”. Επίσης ερωτήσεις του τύπου: «πόσα άτομα χρειαζόμαστε;», «πόσους πρέπει να προσλάβουμε;», «πόσα χρήματα να δανειστούμε;» είναι συνήθεις.

Συνήθως υπάρχουν δύο κατηγορίες απαντήσεων σε αυτές τις ερωτήσεις:

1. Δεν έχουμε ιδέα ποιο θα είναι το κόστος και η διάρκεια του έργου ή
2. Δώστε μας χρόνο να κάνουμε εκτιμήσεις και θα σας ενημερώσουμε

Και με τις δύο απαντήσεις υπάρχει πρόβλημα. Η 1^η απάντηση δεν αρέσει καθόλου στους stakeholders γιατί χρειάζονται απεγνωσμένα ένα νούμερο για το budget του έργου. Η 2^η απάντηση δεν αρέσει καθόλου στους technical experts γιατί οι αναλυτικές εκτιμήσεις χρειάζονται άπειρο χρόνο και όταν δοθούν θεωρούνται οριστικές.

Βέβαια στην πράξη υπάρχουν δύο ειδών εκτιμήσεις σε όλα τα έργα:

1. το “analogous ή top down estimation” που βασίζεται σε μεγάλη προηγούμενη εμπειρία σε ίδιο τύπου έργου και γίνεται από experts, ή
2. το “detailed ή bottom up estimation” που βασίζεται σε αναλυτικές εκτιμήσεις των επιμέρους δομικών στοιχείων του έργου (WBS elements ή detailed user stories) και γίνεται από αυτούς που θα κάνουν την πραγματική δουλειά.

Συνήθως η δική μου προσωπική απάντηση σε κάποιον που θέλει να κάνει ακριβή εκτίμηση χρόνου και κόστους σε ένα έργο είναι: “Μπορείτε να μου πείτε πόσα ακριβώς λεπτά κάνετε από το σπίτι στο γραφείο, door to door;” Είναι προφανέστατο ότι δεν υπάρχει απάντηση σε αυτή την απλή ερώτηση.

Μια έρευνα του Harvard Business Review έδειξε ότι 1 στα 6 IT projects έχει υπέρβαση κόστους πάνω από 200%. Για να μην πάει κάτι στραβά το επόμενο έργο μας, “stop estimating and start budgeting”. Τα τρία παρακάτω βήματα μας βοηθούν τα μέγιστα:

1ο Βήμα: ΠΑΡΤΕ ΤΙΣ ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Πριν κάνουμε budgeting ή estimating, πρέπει να ρωτήσουμε τα κάτωθι:

• Πρέπει να ξεκινήσουμε ή να κάνουμε kill αυτό το έργο;
• Θα το κάνουμε in-house ή outsourced?
• Θα κάνουμε marketing το προϊόν αυτού του έργου ή όχι;
• Θα δεσμεύσουμε budget σύντομα;
• Θα είναι αυτό το επόμενο έργο μας;

2ο Βήμα: Ταυτίστε το PRECISION με το DECISION

Ανάλογα με την  απόφαση που θέλουμε να πάρουμε, θα πρέπει να ταιριάξουμε το εργαλείο με την εργασία:

• Εάν θέλουμε  να  λάβουμε αναλυτική απόφαση, τότε το “bottom up estimating” είναι η προτεινόμενη προσέγγιση.
• Εάν θέλουμε  να  λάβουμε στρατηγική απόφαση, τότε το “budgeting” είναι η πρέπουσα προσέγγιση.

3ο Βήμα: START BUDGETING

Όταν η απόφασή μας είναι πιο strategic, κάνουμε budgeting με χρήση της τεχνικής “top–down” και γινόμαστε τόσο συγκεκριμένοι όσο απαιτείται. To prioritization επίσης των “product features” είναι πολύ σημαντικό (τι θα κάνουμε πρώτο και τι τελευταίο;) Ο ορισμός του Minimum Viable Products (MVP) είναι πολύ σημαντικός για να γνωρίζουμε την 1^η έκδοση του προϊόντος που θα βγει στην αγορά. Συνήθως η τεχνική MoSCoW (Must have, Should have, Could have και Won’t have) βοηθάει για τον καθορισμό του MVP.

4ο Βήμα: RANGES OF ESTIMATION και ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ

Προτείνεται επίσης να μην κάνουμε ποτέ “one point estimation” (χρειάζεται ένας μήνας και 100.000€ κόστος). Η τεχνική “3 point estimation (Optimistic, Most Likely και Pessimistic)” είναι πολύ πιο δόκιμη και ενσωματώνει αβεβαιότητα. Επομένως εκτιμήσεις του τύπου: χρειαζόμαστε 2 έως 4 μήνες και 50.000€ έως 150.000€ είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Όταν κάνουμε “3 point estimation” μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική Monte Carlo για να δούμε κατάματα την αβεβαιότητα:

• 80% πιθανότητα να ολοκληρώσουμε 10 features σε 6 μήνες ή
• 70% πιθανότητα ολοκληρώσουμε το έργο με 200.000€ budget.

Τελικά είναι ευθύνη την ομάδας έργου να δώσει εκτιμήσεις στην ερώτηση για το κόστος του έργου. Αναλυτικές εκτιμήσεις “ενός σημείου” έχουν πολύ μικρή αξία. Αντίθετα οι εκτιμήσεις “τριών σημείων” ενσωματώνουν την  αβεβαιότητα και πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Rererence: “Your Agile Project Needs a Budget, Not an Estimate”, Debbie Madden, Harvard Business Review.

Agile ή Waterfall Project Management;

Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Το παραδοσιακό Project Management βασίζεται κυρίως στην waterfall προσέγγιση (μοντέλο καταρράκτη) ή σε αυτό που ονομάζουμε predictive project management.  Γνωρίζοντας όλες τις απαιτήσεις του project καθώς και τα product requirements, προγραμματίζουμε πολύ νωρίς στην αρχή και μετά εκτελούμε το πλάνο μας κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις στο monitor and control.

Στην απέναντι πλευρά έχουμε έργα που ξεκινούν με άγνωστο φυσικό αντικείμενο (unknown scope) – χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε το τελικό προϊόν του project. Για παράδειγμα new product development ή ερευνητικά projects. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σχεδόν αδύνατον να κάνεις πλάνο γιατί διαφορετικά είναι να προγραμματίζεις το άγνωστο (planning the unknown). Εδώ έχει λόγο το Agile Project Management.

Το Agile Project Management είναι μια ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (iterative method) για να καθορίσουμε τα product requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!». Πολλοί ονομάζουν την Agile προσέγγιση ως Adaptive Project Panagement.

Κάποια άλλοι πιστεύουν ότι το Agile είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένο με τα software projects. Πιθανώς γιατί το Agile Manifesto που δημοσιεύτηκε το 2001 από 17 άτομα είχε να κάνει αποκλειστικά με software development. Όμως το Agile Project Management ΔΕΝ είναι μόνο για software projects. Είναι για κάθε τύπο από project όπου το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι άγνωστο.

Συνήθως στο κλασικό project management:

• Το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι γνωστό
• Υπάρχει ημερομηνία έναρξης και λήξης και
• Το Budget του έργου εγκρίνεται εξ’ αρχής

Όταν μιλάμε όμως για new product development:

• Το φυσικό αντικείμενο εντοπίζεται σταδιακά και υπάρχει λίστα προτεραιοτήτων
• Υπάρχουν πολλαπλές εκδόσεις του προϊόντος (releases)
• Το Budget εγκρίνεται σταδιακά

Πολλοί επίσης θεωρούν ότι το Agile είναι συνώνυμο του Scrum. Άλλοι ότι είναι συνώνυμο του Lean. Agile προσεγγίσεις υπάρχουν πολλές: Scrum, AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, eXtreme Programming, Crystal, Lean, κλπ.

Γενικά όλες οι Agile προσεγγίσεις χωρίζουν το έργο σε μικρούς κύκλους μιας, δύο ή τεσσάρων εβδομάδων. Μέσα σε αυτούς τους μικρούς κύκλους η ομάδα υλοποιεί και παραδίδει σταδιακά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος του έργου. Εκτός από την ομάδα (team) που δουλεύει 100% πάνω στο project (απαγορεύεται το multi-tasking), υπάρχει ο product owner ρόλος που είναι υπεύθυνος για το business value του project και o ScrumMaster ρόλος που εξασφαλίζει ότι η ομάδα είναι αποδοτική και παραγωγική.

Γενικά το Agile Project Management βασίζεται στην δημιουργία cross functional teams που εργάζονται full time πάνω στο έργο είναι empowered για την λήψη αποφάσεων. Γενικά οι ομάδες είναι πλήρως διάφανες και η εμπιστοσύνη είναι κυρίαρχο στοιχείο στα Agile teams.

Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη; Δεν υπάρχει καλή και καλή προσέγγιση. Τα πάντα εξαρτώνται από την φύση του project. Όταν τα πάντα είναι προβλέψιμα, τότε η παραδοσιακή μέθοδος (waterfall) είναι η συνιστώμενη. Εάν γίνεται new product development και τα «πάντα ρει», τότε  ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (Agile) είναι η προτεινόμενη.

Επίσης πολλοί πιστεύουν ότι ο οδηγός PMBOK® που εκδίδεται από το PMI και είναι ANSI Standard δεν μπορεί να βοηθήσει σε Agile προσεγγίσεις. Και αυτό είναι λάθος. Ο οδηγός PMBOK® είναι ένα framework το οποίο χρησιμοποιείται “most of the times” στα “most of the projects”.

Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι το Project Management Institute (PMI®) ξεκίνησε σε πιλοτική μορφή την επαγγελματική πιστοποίηση PMI–ACP (Agile Certified Professional). Με αυτή την κίνηση εκτιμάτε ότι πολλές παρανοήσεις που υπήρχαν σχετικά με το τι είναι και το τι δεν είναι Agile, θα εξαλειφθούν.

Agile ή Waterfall Project Management;

Παραδοσιακή ή Ευέλικτη Προσέγγιση στα Projects;

Το παραδοσιακό Project Management βασίζεται κυρίως στην waterfall προσέγγιση (μοντέλο καταρράκτη) ή σε αυτό που ονομάζουμε predictive project management.  Γνωρίζοντας όλες τις απαιτήσεις του project καθώς και τα product requirements, προγραμματίζουμε πολύ νωρίς στην αρχή και μετά εκτελούμε το πλάνο μας κάνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις στο monitor and control.

Στην απέναντι πλευρά έχουμε έργα που ξεκινούν με άγνωστο φυσικό αντικείμενο (unknown scope) – χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε το τελικό προϊόν του project. Για παράδειγμα new product development ή ερευνητικά projects. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σχεδόν αδύνατον να κάνεις πλάνο γιατί διαφορετικά είναι να προγραμματίζεις το άγνωστο (planning the unknown). Εδώ έχει λόγο το Agile Project Management.

Το Agile Project Management είναι μια ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (iterative method) για να καθορίσουμε τα product requirements με εξαιρετικά ευέλικτο και διαδραστικό τρόπο. Ουσιαστικά βασίζεται σε μια παλιά πασίγνωστη τακτική: «Πως τρως έναν Ελέφαντα; Μια μπουκιά τη φορά!». Πολλοί ονομάζουν την Agile προσέγγιση ως Adaptive Project Panagement.

Κάποια άλλοι πιστεύουν ότι το Agile είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένο με τα software projects. Πιθανώς γιατί το Agile Manifesto που δημοσιεύτηκε το 2001 από 17 άτομα είχε να κάνει αποκλειστικά με software development. Όμως το Agile Project Management ΔΕΝ είναι μόνο για software projects. Είναι για κάθε τύπο από project όπου το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι άγνωστο.

Συνήθως στο κλασικό project management:

• Το φυσικό αντικείμενο του έργου είναι γνωστό
• Υπάρχει ημερομηνία έναρξης και λήξης και
• Το Budget του έργου εγκρίνεται εξ’ αρχής

Όταν μιλάμε όμως για new product development:

• Το φυσικό αντικείμενο εντοπίζεται σταδιακά και υπάρχει λίστα προτεραιοτήτων
• Υπάρχουν πολλαπλές εκδόσεις του προϊόντος (releases)
• Το Budget εγκρίνεται σταδιακά

Πολλοί επίσης θεωρούν ότι το Agile είναι συνώνυμο του Scrum. Άλλοι ότι είναι συνώνυμο του Lean. Agile προσεγγίσεις υπάρχουν πολλές: Scrum, AUP, TDD, DSDM, Kanban, EssUP, OpenUP, Pragmatic Programming, Adaptive Software Development, FDD, Agile Modeling, eXtreme Programming, Crystal, Lean, κλπ.

Γενικά όλες οι Agile προσεγγίσεις χωρίζουν το έργο σε μικρούς κύκλους μιας, δύο ή τεσσάρων εβδομάδων. Μέσα σε αυτούς τους μικρούς κύκλους η ομάδα υλοποιεί και παραδίδει σταδιακά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος του έργου. Εκτός από την ομάδα (team) που δουλεύει 100% πάνω στο project (απαγορεύεται το multi-tasking), υπάρχει ο product owner ρόλος που είναι υπεύθυνος για το business value του project και o ScrumMaster ρόλος που εξασφαλίζει ότι η ομάδα είναι αποδοτική και παραγωγική.

Γενικά το Agile Project Management βασίζεται στην δημιουργία cross functional teams που εργάζονται full time πάνω στο έργο είναι empowered για την λήψη αποφάσεων. Γενικά οι ομάδες είναι πλήρως διάφανες και η εμπιστοσύνη είναι κυρίαρχο στοιχείο στα Agile teams.

Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη; Δεν υπάρχει καλή και καλή προσέγγιση. Τα πάντα εξαρτώνται από την φύση του project. Όταν τα πάντα είναι προβλέψιμα, τότε η παραδοσιακή μέθοδος (waterfall) είναι η συνιστώμενη. Εάν γίνεται new product development ή τα «πάντα ρει» στο έργο, τότε η ευέλικτη επαναληπτική μέθοδος (Agile) είναι η προτεινόμενη.

Επίσης πολλοί πιστεύουν ότι ο οδηγός PMBOK® που εκδίδεται από το PMI και είναι ANSI Standard δεν μπορεί να βοηθήσει σε Agile προσεγγίσεις. Και αυτό είναι λάθος. Ο οδηγός PMBOK® είναι ένα framework το οποίο χρησιμοποιείται “most of the times” στα “most of the projects”. Και σε waterfall project management και σε Agile περιβάλλοντα.

Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι το Project Management Institute – PMI® ξεκίνησε πρόσφατα σε πιλοτική μορφή την επαγγελματική πιστοποίηση PMI–ACP (Agile Certified Professional). Με αυτή την κίνηση εκτιμάτε ότι πολλές παρανοήσεις που υπήρχαν σχετικά με το τι είναι και το τι δεν είναι Agile, θα εξαλειφθούν. Ο χρόνος θα δείξει!

Θεοφάνης Γιώτης, MSc, PMP®, Ph.D. C.

CEO, 12PM Consulting

Πρόεδρος και Δ/νων Σύμβουλος ITEC-Consulting

Πρόεδρος Δ.Σ., Greek Chapter of Project Management Institute (PMI-GREECE)

Adjunct Professor, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Α.Π.Θ. και BCA College